Kostka brukowa

Kostka brukowa – podstawowa wiedza o materiale

Betonowa kostka brukowa to prefabrykowany element budowlany wykonany z betonu niezbrojonego metodą wibroprasowania. Stosuje się go do budowy chodników, nawierzchni drogowych, placów, hal fabrycznych czy obiektów sportowych i rekreacyjnych.

Materiał ten jest atrakcyjny dla inwestorów ze względu na swoją wysoką trwałość, możliwość ponownego ułożenia po rozbiórce, mnogość kształtów i kolorów oraz znacznie mniejszy koszt zakupu niż w przypadku kamienia naturalnego czy klinkieru wypalanego. Prawidłowo ułożona nawierzchnia z betonowej kostki brukowej jest równa, nie zatrzymuje wody opadowej i nie wypadają z niej pojedyncze kostki. Taka też powinna pozostać przez 40-50 lat eksploatacji. Brukarstwo może wydawać się niezbyt skomplikowaną dziedziną budownictwa, jednak do odpowiedniego wykonania pracy, potrzebna jest fachowa wiedza i spore umiejętności manualne.

W zależności od metody produkcji, betonowa kostka brukowa może być wytwarzana z jednej lub dwóch warstw betonu. W przypadku kostki dwuwarstwowej, warstwa wierzchnia (licowa, odpowiedzialna za wygląd) musi mieć grubość minimum 5 mm oraz być silnie związana z warstwą dolną, zwaną konstrukcyjną (odpowiedzialna za wytrzymałość). Kostki jednowarstwowe wykonywane są natomiast z jednego rodzaju betonu, dzięki czemu proces przebiega szybciej, jednak wzrasta zużycie cementu oraz pigmentów (niezbędne jest barwienie całej masy betonu). Zazwyczaj kostka jednowarstwowa jest też mniej estetyczna. Powierzchnia użytkowa kostki może być modelowana (profilowana – np. tak, aby fakturą zewnętrzną przypominać kostkę granitową, otrzymywaną z naturalnego kamienia) oraz barwiona. Podstawowym kolorem jest szary, wynikający z barwy cementu. Można go jednak modyfikować z użyciem pigmentów (najpopularniejsze, z uwagi na niski koszt, są pigmenty żółte i czerwone na bazie tlenków żelaza).

Surowcami stosowanymi do produkcji betonowej kostki brukowej są:

  • cementy portlandzkie, krzemionkowe oraz żużlowe wysokich klas (najczęściej stosowany jest cement portlandzki CEM I 42,5 R o szybkim przyroście wytrzymałości),
  • kruszywa drobne piaskowe o uziarnieniu 0÷2 mm,
  • kruszywa frakcjonowane żwirowo-otoczakowe i łamane, bądź ich mieszaniny o uziarnieniu 2÷8 mm i 2÷16 mm,
  • dodatki mineralne (popiół lotny krzemionkowy lub wapienny, granulowany żużel wielkopiecowy, mikrokrzemionka, mączka wapienna i kreda),
  • domieszki chemiczne (plastyfikatory i superplastyfikatory w celu polepszenia urabialnośći i in.),
  • pigmenty (proszkowe/tlenkowe, granulaty, płynne/zawiesiny).